|
. |
چشم اندازی دلپذیر
آب دراز کشیده است به پشت. درخت ایستاده است سر پا . کوه نشسته است هم درازکش هم سر پا.
این سکون آرام خانه ماست خانه ما آفریدگان گوناگون گورخر
در قفسی ساخته از خود.
پروانه ها
پروانه ها وقتی می خوابند بال هایشان را به هم می چسبانند. پروانه ها آنقدر کوچک هستند که جای کسی را نگیرند، اما باز می بینی چه فرو تنانه خود را از وسط تا می کنند
این را که می بینم دلم میخواهد در گوش همه ی دنیا بگویم:
«هیس!
مواظب باشید مبادا حتی کوچکترین صدا خواب پروانه ها را آشفته کند.»
خواب
شب که می شود دو پنجره روی صورتم آرام آرام کرکره هایشان را میکشند پایین.
دو پنجره کوچک همه ی موجوداتی هم که در آسمان در دریا روی زمین زندگی میکنند
|
|
|